Jan Sulman, een bijzondere voorzitter

 

23.03.09 Jan Sulman, de voorzitter achter het D4 succes

24.03.09 Jan tegen Jan: over schaken en levensvragen  (column van Jan Sulman)

 

 

 

 

Jan W.F. Sulman

de voorzitter achter het D4 succes

 

23.03.09

Het Den Witten Haen toernooi in Dordrecht en het Alblasserwaardtoernooi in Sliedrecht werden sportief gedomineerd door jeugdspelers van D4 uit Oosterhout. De opkomst van deze club gebeurt onder het bewind van voorzitter Jan Sulman, die sterke banden heeft met de Drechtstreek en Dordrecht in het bijzonder. Jan is ook sportief actief bij de Willige Dame in Dordrecht. Hij werd in 2007 voorzitter van de club uit Oosterhout. De vereniging stelde hem toen ook op de volgende manier voor:

 

    

Jan Sulman: links op het Den Witten Haen toernooi, rechts aan de bar voor het

begin van het OK Alblasserwaard en midden als deelnemer aan dat toernooi.

 

Gevraagd naar zijn schaakcarričre meldde de nieuwe voorzitter ons het volgende:

“Van mijn vader heb ik leren schaken. Het hield op toen hij van me ging verliezen. Ik denk dat ik een jaar of 10 was toen. Eenmaal op de Mulo kwam ik in het schoolteam en deed ik mee aan het jeugdkampioenschap van Dordrecht. Tot mijn spijt kwam ik nooit verder dan een 2e plaats achter de latere hoofdklasser Henk van Maaren. Vanaf mijn 17 jaar was het afgelopen met schaken. Pas een jaar of 10 later begon ik er weer mee. Jarenlang speelde ik bij Groothoofd in Dordrecht. De eerste jaren speelde ik daar in het eerste. Tot aan de promotieklasse kon ik het bijbenen. Toen de club promoveerde naar de landelijke competitie (t.e.m. 1e klasse KNSB) was er voor mij geen plek meer, uitgezonderd een enkele invalbeurt.

 

Stille Kracht

Nadat ik in 1989 verhuisde naar Teteringen ging ik spelen bij de Stille Kracht. In die tijd werd ik steevast ieder jaar kampioen van Teteringen. Ik geloof dat ik in ‘92 bij  D4 ben gaan spelen tot ik in 1995 verhuisde naar Duitsland. Het duurde niet lang of ik speelde in de clubcompetitie van SC Ostertal. Extern speelde deze club in wisselende klassen. Op het hoogtepunt speelden er 4 spelers van boven de 2000 ELO-punten in, waarvan drie Nederlanders.

 

Uitschieter

In die tijd had ik zelf ook een rating boven de 2000. Die prestatie was vooral te danken aan een uitschieter tijdens het journalistenkampioenschap in Beverwijk (een tpr boven de 2100). Ik kan je verzekeren dat het om een uitschieter ging en wellicht kom ik er nooit meer aan. Ondertussen na een aantal jaren niet spelen sinds afgelopen seizoen weer lid van D4.“

Aldus de nieuwe voorzitter. De redactie wenst hem alle succes toe in zijn nieuwe functie.””

 

hb

 

 

Jan tegen Jan: over schaken en levensvragen.

 

24.03.09

Het liep tegen het einde van het kampioenschap van de Alblasserwaard toen, onderstaande Jan, de echte Jan uit Sliedrecht tegen het lijf liep. Omdat ik me enigszins schuldig voelde tegenover hem (de beker meenemen naar Brabant en geen enkele speler van Sliedrecht op het podium, mede veroorzaakt door een door mij meegenomen stel respectloze belhamels), complimenteerde ik hem met het leuke toernooi. 'Doe ik toch nog iets aardigs', dacht ik.

 

 

Jan

 

Jan

 

Jan bleek daar allang niet meer mee bezig, kwam ik achter. 'Weet jij", vroeg hij me, 'of de vader van die jongen Von Meijenveldt dominee is?' 'Moet ik hem weer teleurstellen', dacht ik. Zijn vader is immers verpleegkundige, die in de nachtelijke uren filosofie en psychologie heeft gestudeerd en hoewel al enige tijd dubbel doctorandus, geen theoloog is. Jan gaf zich echter daarmee niet gewonnen. 'Zijn grootvader dan?" Misschien wist ik daar iets meer van te vertellen. Dat kon ik wel! 'Ook geen dominee', zei ik. 'Barts opa is indertijd door Vreedeling, tegen de zin van de legerleiding in, generaal gemaakt. Gelukkig dat ik als voormalig geestelijk verzorger bij defensie hem hierop het antwoord niet schuldig hoefde te blijven. Omdat Jan de jaren zestig had meegemaakt, wist hij gelijk waar ik het over had. ‘Een generaal  is geen dominee´, stelde hij vast. "Dat klopt', beaamde ik. 

 

'Waarom wil je dat eigenlijk weten?, vroeg ik hem. 'Jaren terug zijn mijn vrouw en  ik ooit getrouwd door een zekere dominee Von Meijenveldt. Zo'n naam hoor je niet vaak. Ik dacht..., vervolgde Jan met een beetje spijt in zijn stem.' Op dat moment zag ik licht! Opa zaliger was namelijk na zijn diensttijd nog wel voorzitter van het interkerkelijk vredesberaad  (IKV).geweest. 'Een goed gereformeerde jongen, helemaal niks mis mee', kon ik Jan geruststellend vertellen. 'Het zou best kunnen', suggereerde ik, 'dat het de broer van opa was, de oom van Chiel, die de vader is van Bart.' We besloten dat het zo in elkaar stak.

 

Voor Jan Veenis maakte die conclusie veel goed. Met een beetje goede wil, kon je zodoende verdedigen dat toch iemand van Sliedrecht en ook nog in de verte van gereformeerde huize, gewonnen had. In ieder geval geen katholieke Brabander! Wat Jan betreft, mag Bart volgend jaar weer winnen. Fijn dat je elkaar op deze manier kan helpen, dacht ik. Je neemt een beker mee en laat een goed gevoel achter! Blijft de vraag of zo'n verhaal Jan (Jaap) ook een beetje helpt?

 

Jan Sulman